Dichtend aan de rivier

Het stroomt te snel
Dus zwemmen we op het droge
Temidden van gedruis
Druist de nacht ons tegemoet

Haar neus wipt ongeduldig
Verlicht door korte knallen
Mondhoeken, lippen getuit
Houdt ze haar mening voor zichzelf

Ogen gericht op mogelijkheden
Oren gespitst op liefde
Dringt haar stem tussendoor
Begeeft ze zich in het heden

31.07.2014
Basel

Credits: Jim Batcho
Credits: Jim Batcho

Author: Nobyeni

Freelance Philosopher (PhD). Writer. Thinker. Interested in radical change and human being. Playwright. Dutch World citizen. Lover of books, language, art and coffee.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s