Boekrecensie: No Time – Naomi Klein (deel 1)

Mag een duurzame markt geld opleveren?

Wat er vooraf ging aan Naomi Klein’s nieuwe boek

Naomi Klein is een journaliste die niet veel boeken schrijft, maar telkens als er eentje het daglicht ziet, brengt dat een hele storm teweeg. Ze bijt zich namelijk helemaal vast in een onderwerp en haalt de onderste steen boven. En niet om mensen te vermaken, maar omdat ze voelt dat de onderwerpen die ze aansnijdt zo belangrijk zijn, dat iedereen er van moet weten.

Naomi Klein bracht in 1999 al ‘No Logo’ uit, over de gevolgen van de globalisering voor de producten die wij kopen. Over de omstandigheden waaronder die gemaakt worden, bijvoorbeeld. Dat is nog steeds een belangrijk probleem in de wereld, Naomi Klein was een van de eerste die het onder de aandacht bracht.

Ook haar boek ‘The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism’ was voor vele mensen een eye-opener. Het gaat in tegen de ideeën van bijvoorbeeld Nobelprijswinnaar Milton Friedman die pleiten voor een extreme vorm van laissez-faire. Volgens Klein gaat zo een economische strategie ten koste van alle normen en waarden in een samenleving.

No Time

En nu heeft Naomi Klein een boek uitgebracht onder de titel “No Time – Verander nu, voor het klimaat alles verandert” (ook al in het Nederlands te verkrijgen). Daarin gaat ze in op het urgente probleem van de klimaatverandering en hoe we daar met zijn allen niet genoeg mee bezig zijn om deze een halt toe te roepen.

images

Geld investeren, geld verdienen

Ze stelt dat er gelukkig steeds meer manieren komen om op een duurzame manier aan energie te komen. Dat vergt soms een hele investering, maar op die manier dragen we wel ons steentje bij aan het behalen van de doelstellingen van 2030 – zorgen dat we onder de 2 graden verwarming van de aarde blijven.

Maar ze is het niet eens met de conclusie die mensen daaruit trekken. Volgens sommige mensen gaat het namelijk allemaal best wel de goede kant op. Veel mensen, ook kapitalisten, investeren immers in een vernieuwing van energie-opwekkers, waarbij het niet groen genoeg kan zijn. Steeds vaker lezen we berichten over uitvindingen die worden gedaan, die eigenlijk helemaal niet zo duur zijn. Dat is toch eigenlijk heel erg mooi? Groene energie opwekken, en nog goed voor de portemonnee ook!

Verandering van denken

Volgens Naomi Klein is dat helemaal nog niet zo makkelijk te stellen. Prima dat er mensen zijn die heel rijk worden van het op de markt brengen van zonnepanelen en aanverwante producten die groene stroom opleveren. Maar, zo stelt ze in haar nieuwe boek No Time, we zijn niet aan groene energie aan het doen omdat het zo goed is voor onze portemonnee. We zullen moeten kijken naar wat er nodig is – een verviervoudiging van het aantal reducties in uitstootgassen. En het kan best wel eens zo zijn, dat dat deels ten koste van onze portemonnee gaat…

“We zitten klem” zo schrijft Naomi, “omdat de acties die ons de beste kans bieden om de ramp af te wenden – en die de overgrote meerderheid ten goede zouden komen – uitest bedreigend zijn voor een elitaire minderheid die onze economie, ons politieke proces en de belangrijkste mediakanalen in haar macht heeft.” (p.28)

Wordt vervolgd… lees hier deel 2 van de bespreking.

nieuw-naomi-klein--no-time-onotimeterverzending-0

Naomi Klein
No Time – Verander nu, voor het klimaat alles verandert
Uitgeverij De Geus
605 bladzijdes

Presenting the Impossible

Imagine yourself in a conference hall full of scientists and policy makers. Imagine you are a young woman addressing the crowd and telling them that they (including myself) are a part of the problem. That the fact that they are even thinking about the problem, is keeping it alive and preventing change. And that if they truly want radical change, instead of mere modification, it is necessary to take their ego, their ideas, their prejudices out of the equation. That they need to long for the impossible.

And no, I’m not referring to Naomi Klein, author of The Shock Doctrine, who will also give a lecture at the same conference. (Which I am looking forward to.) I’m talking about me presenting a paper on our shared responsibility towards achieving radical change in greenhouse emission reduction, using Einstein, Badiou, Derrida and Foucaultian perspectives.

Yes, it’s kind of scary, but also a lot of fun. Hopefully.

http://www.tyndall.ac.uk/radical-emission-reduction-conference