Zij en Wij – Het Omarmen van de Paradox

Wat heeft hedendaagse filosofie te bieden in deze tijd waarin populisme van allerlei kanten op de loert ligt? In dit artikel ga ik in op werk van Boris Groys, Emmanuel Levinas en Bracha Ettinger om twee benaderingen van de Ander te analyseren.

Veel van de huidige politieke ontwikkelingen spelen zich af rond het fenomeen dat in de continentale filosofie wel met ‘het probleem van de Ander’ wordt aangeduid. Emmanuel Levinas omschreef dit ongeveer als volgt: Er is iets dat zich buiten mijn eigen wereld bevindt, waar ik niet langer omheen kan, waar ik iets mee moet. Het is anders, het is niet-ik. Dit probleem komt naar voren rondom het vluchtelingenvraagstuk, bij de discriminatie van vrouwen, en in Europese discussies zoals BrexitContinue reading “Zij en Wij – Het Omarmen van de Paradox”

Recensie: Vrouwen schrijven niet met hun tieten

Een pakkende titel die eigenlijk ook de inzet van het boek verrassend goed dekt: “Vrouwen schrijven niet met hun tieten” (2016). Vrouwen zijn mensen. En daar moet de samenleving nog verrassend vaak mee leren omgaan, als ze het al inzien.

Een pakkende titel die eigenlijk ook de inzet van het boek verrassend goed dekt: “Vrouwen schrijven niet met hun tieten” (2016). Vrouwen zijn mensen. En daar moet de samenleving nog verrassend vaak mee leren omgaan, als men het al inziet. Een boek vol essays van menselijke vrouwen van mijn eigen leeftijd (allemaal geboren tussen 1980 en 1989) die schrijven. Herkenning dus alom, want ook ik heb ooit gezegd “Ik ben geen feminist hoor, maar…” om er later achter te komen dat ‘feminisme’ eigenlijk niet zo’n vies woord is als je denkt.

13072904_10154135829224321_3066557606637178928_o

Continue reading “Recensie: Vrouwen schrijven niet met hun tieten”