Boek! Waarom filosofen gek zijn #filosofie #ikschrijf #nuverkrijgbaar

Een boek uitgeven is een lange termijn plan. Het schrijven is maar een klein onderdeel er van, het vinden van een uitgever, het herschrijven en redigeren een des te grotere onderneming. Maar dat maakt het resultaat ook iets waar ik erg trots op ben: ‘Diagnose van de Moderne Filosoof – Waarom filosofen gek zijn’ nu in de winkel!

Vanaf 19 maart 2018 ligt het in de winkel: het boek waar ik een hele tijd hard aan heb gewerkt en dat nu eindelijk tastbaar wordt… Mijn eerste boek, geschreven voor een algemeen publiek in een wat de uitgever een jonge, frisse en uitnodigende toon noemde. Over een onderwerp dat mij niet alleen na aan het hart ligt, maar ook belangrijk is. Vind ik dan. Continue reading “Boek! Waarom filosofen gek zijn #filosofie #ikschrijf #nuverkrijgbaar”

Short story of a dike with an existential crisis #writing #fiction

I’ve started to seriously write fiction. Today I published a short story from the point of view of a dike with an existential crisis.

Authors Note

I grew up in Haarlem, in the Netherlands, which is situated close to the North Sea and surrounded by dunes and dikes and wetlands. I remember once, as we were out on our bikes driving around, we passed a statue of a boy with his finger in the dike. Probably the one in Spaarnwoude (see image). I remember that my mother told me the story about how this boy Hans had saved the dike. He saw there was a little hole in the dike and put his finger in it, to stop the water from coming through. He was the ‘hero of Haarlem’, making sure the town was not flooded.

As I read about this story now, it turns out not to be a Dutch story at all, but an American one first published in 1865. It was written by Mary Mapes Dodge. So it’s American folklore about the Netherlands. Still, for me it is a Dutch story connected to my childhood.

I wrote this story as part of a writers-workout at a group of writers I’ve recently discovered who provide interesting feedback on one’s writing. All peer-review, with some excellent writers who are able to quickly take apart your work and can point out its strengths and weaknesses. Weekly exercises make everyone challenge themselves in new and surprising ways. At least, for me, as fiction writing is still pretty new to me. At least at the rate I’m doing it now. This time round the assignment was to take a public domain fairy tale or folklore, and to rewrite it from a point of view different than that of the main protagonist of the story. Mine turned out quite nice, I think.

Read the full story on Steem

So, if you’re interested in reading from the point of view of a dike with an existential crisis, here you can read the full story.


Recensie: Agamben’s Profanaties

De Italiaanse filosoof Giorgio Agamben (1942) is een grote naam in de hedendaagse filosofie. Zijn grootste werk is het project ‘Homo Sacer’ – de sacrale mens, de heilige mens. In dat werk en in veel van zijn denken gaat het veelal om de relatie tussen de mens en de rituelen en heilige objecten waar de mens mee samenleeft. Nu in Nederlandse vertaling verschenen het boek ‘Profanaties’. Een recensie door Nicole des Bouvrie. Continue reading “Recensie: Agamben’s Profanaties”

Het Thuis van de Mens

Soms kom je ergens een artikel tegen dat je jaren geleden schreef en niet onaardig is.

Soms heeft de filosofie al door wat er aan de hand is, vijftig jaar voordat het zichtbaar wordt. Teruggrijpen naar dode schrijvers en denkers is dan helemaal niet raar. Toch vergt het redelijk wat vertaling naar de tegenwoordige tijd.

Wanneer we iemand tegenkomen en willen weten wie die persoon is, vragen we vaak om haar naam, en vervolgens waar zij vandaan komt. Dat is niet zo raar. Die naam is handig om mensen te kunnen onderscheiden, en de plek waar we wonen gaat over ons thuis, over waar we onszelf zijn. Maar wat betekent dat ‘onszelf zijn’ en wat heeft wonen daar mee te maken? Gelukkig heeft Martin Heidegger (Duitsland, 1889 – 1976) dat al voor ons onderzocht.  Continue reading “Het Thuis van de Mens”

The road ahead is long

On why teaching about one’s role in the history of slavery and colonialism is necessary. And only the first step.

We have such a long way to go, still.

And I’m not even talking about overcoming divisions, ending structural racism, loving one’s neighbour.

Simply acknowledging the past is hard enough.

While in #Charlottesville this weekend racial hate, gun-carrying militias and white supremacy was openly allowed, the Dutch parties are still meeting to try and form a government. A leaked document now says they at least agree about something… that a new proposal regarding the way the Dutch role in slavery and the colonial is taught at schools, is NOT necessary. (Instead, they decided to teach about the national anthem, …) (Source: article 16/08/17 on Whereas in the past sixty years, the narrative about the Dutch colonial past has not truly changed, and is still based on the oppressor’s perspective. (See this master thesis on this topic, in Dutch, from 2012.) Continue reading “The road ahead is long”

The Art of Belonging – reflection on the NSU summer school

Is it possible to define the sense of belonging that is more than simply the addition of the parts, that does not erase philosophical loneliness but gives it a place and makes you regard it as a strength?

It has been truly a magnificent gift to be able to spend an intensive week with a group of strangers, talking about venturing into the unknown, into the future of (feminist) philosophy, and who, during the final session, dare to share their feelings of loneliness and inadequacy. In life. But mostly in their philosophical being. A loneliness that is both personal and professional. And I wonder how that shared attitude of fundamental openness creates a space of belonging. Continue reading “The Art of Belonging – reflection on the NSU summer school”